Jannie van Belzen

INTERVIEW MET JANNIE VAN BELZEN

1.       Kunt u kort iets over uzelf vertellen? 

Op 22 augustus 1948 ben ik geboren. Ik groeide op met 7 broers en twee zusjes.

Ik wilde al jong verpleegster worden, en ging ik in 1965 in Harderwijk als leerling-verpleegster in het Sanatorium ‘Sonnevanck’ en het  ziekenhuis werken.

In 1972 trouwde ik met Wim, een visser, en gingen in Arnemuiden wonen.

We kregen vier kinderen, een jongen en drie meisjes. Inmiddels zijn we gezegend met negen kleinkinderen, waar we eel groos mee zijn.

 

2.       Hoe bent u tot het schrijven gekomen? 

Schrieven, en lezen deed ik altijd al graag. Vroeger thuis schreef ik verhaaltjes in schriftjes. Mijn broers plaagden mij daar weleens mee en schreven flauwe grapjes op de kaft.

In ongeveer 2007 ben ik kerstverhalen voor uitgeverij de ‘Ramshoorn’ in Goes gaan schrijven. Ik heb ook een vertel Cd geschreven. Simone en Niels op het dwaalspoor.

 

3.       Er zijn heel veel boeken over de Tweede Wereldoorlog geschreven. Waarom koos u ook hiervoor?

Dit kwam vooral  door moeder, ze had het altijd over de oorlog, gooide nooit eten weg, dan was het:

jullie hebben de oorlog niet meegemaakt. En de historische busreizen die ik met Wim maakten.

Moeder vertelde vaak hoe haar vader een steentje bijdroeg in het verzet en omkwam bij een luchtaanval op de Schelde in Vlissingen. En de familie van vader, die door de oorlog veel  verliezen hadden geleden.

 

4 Hoelang bent u bezig geweest met het schrijven van dit boek? 

Ongeveer 6 jaar, met veel tussenpozen. Ondertussen een schrijf cursus gevolgd, waar ik veel geleerd en afgeleerd heb. Het afleren was het moeilijkst.

 

5 In hoeverre berust dit verhaal op waargebeurde situaties? 

In mijn boek staan historische feiten, die zijn gebaseerd op waargebeurde verhalen.

‘Connie’ het dienstmeisje heb ik ontmoet zij heeft mij over de familie Polak verteld. Op advies heb ik de namen veranderd.

 

6 Wat was het mooiste aan het schrijven van dit boek

Moeder zei vroeger weleens. Ik kan er  een boekje over schrijven en dat is nu door mij gebeurd. Dat gaf voldoening.

 

7. Wat was het moeilijkste aan het schrijfproces? 

Bij schrijven hoort krassen en strepen en opnieuw beginnen.

Mijn vader zei: den anouwer wint.

 

8. Waarom zouden de lezers van ons blad uw boek allemaal moeten lezen? 

Op onze reis naar Polen vertelde Rabbijn Lody van de Kamp dat volgens Adolf Hitler alle ellende door de Joden kwam. Dat volk moest worden uitgeroeid.  Hitler kwam op slinkse wijze aan de macht. en werd democratisch gestemd.

We stonden In de gaskamer van Auschwitz Birkennau, en dachten ongelofelijk, dat zoiets kon gebeuren. Oorlog voeren los niets op, dit brengt alleen maar verliezers.

 

9 Kunnen we nog meer boeken van uw hand verwachten? 

Een nieuw verhaal is in wording… Dit  speelt zich af in de jaren 1914-1918 ( 1914 is het geboortejaar van mijn moeder )